Informazioni sull'opera
SU BENE E SU MALE
Teniada in sa manu unu rosa.
( Gai bella non d'hat su giardinu reale )
E unu rattu e murta ilde corrale
Cussasfozzas movende a s'aerosa.
Isoultajat vicinu a una funtana
Sa cantone de s'abba currente
Duos riccios che oro lughente
A los cumponnè li daiant mattana.
Sos ojos, fissos a su monte lontanu,
Intentos in altu no se ìte achiscare,
S'incontresint cussosmios e in dunu mare
De azzurru mi parìa affannende invanu.
Teniat totta sa persone sua
Comente de cherubinos unu velu:
Custa zertu est creadura de su chelu
Do sos giardinos zelestes una frua.
Cantaìant sos puzzones solu pro issa
Sos gosos pius bellos de sa natura
In sas aeras sos lampos de sa calura
pariant lughes de una gioia promissa.
Eo, mudu in faccia a tanta puresa
mi sentia in coro unu disizu:
De torrade biancu comente lizzu,
D'essse piùs bonu in sa giovinesa.
ma ogni tantu in s'aera su tilibriu
Bolaiada a roda larga cun tristu gridu
E bidende chi su Male fit arrividu
Finzas a inoghe, mi mancaiada ogni briu.
Cun su fusile in manu, nieddu e cuntentu.,
Est faladu dai su monte, rocca rocca
Su bandidu chi l'asada e la tocca
Che colvu bramidu e chenza sentimentu.
Fiores tenereddos in sos campos
Bidìa dae bruttas belvas calpestare,
bidìa au Male sempre piùs avanzare
Troppu potente e a/mannos giampos.
( Andende caminu caminu .....)
A S'AINU
Su fogu ti la bruje cussa franca
Ca s'isbagliu lu faghese incue:
Pro cussu est chi andas rue rue;
Ca ti sinnas sempre a manu manca
In dogni logu ti truncas s'anca
Su coddu già ti ogas in tottue,
Ca cantas boltas acaddu m'has leadu
Non b'hat passu chi non has trambucadu
Finza sa rughe in palas t'hant postu
Pre essè dae perigulos lontanu
Ma ogni mediu é sempre istadu vanu
Pro oulpa tua, chi ses gai conochi tostu.
Su chi cheres, faghes a dogni costu,
E pro inche' tue, occhis su cristianu
Ca sese cuddu tipu indifferente
Chi no l'importat de iscollare sa gente
In su frimmare non tenes frenu
Non tenes marcia in su camminare;
Cando ti nare prestu de andare,
Calastue s'orja e andas piùs lenu.
De frastimos sos tottu cantu pienu
Ma ses tue chi ti faghes frastimare
Ca Deus non bi l'hat dadu a donu
D'essere a a s'idea tua puru su padronu
Pro castigu non t'hat postu sa natura
In calve des de sale manc'unu ranu,
Si no, non m'ischidaias a s'una'e manzanu
Pro mi mustrade arronchende sa bravura
Non faeddo poi de cudda pedde dura
Chi timo finzas all'iscudede a manu;
Gai dura est sa conca o su dossu
Chi mancu sa balla bi faghet fossu.
Pro pascienza tenes su gradu^
Pro su restu meritas s'impiccu
Non ischis si ses poveru o riccu
Ti bastat d'esse bene approendadu
Magari male de a tie aeappa nadu
Pensendebei, ti cherzo ene, o burriccu
Prite a caddu atie eo so presumidu
tE'iscudo si t'arrés pro unu ardu fioridu
( Andende caminu caminu .....)
S'ORFANU E SU CHERCU
Custa est vida do disimperu
Vida de piantu e trista che morte;
Si su mundu ischerat cant'est beru
Su dolu meu e comente est forte!
De un'alvere'é chercu eo so fizu,
Su male m'hat fatta'e linna su coro
Comente a mie non ch'est s'assimizzu
Ca un'alvere e chercu deo adoro
Como chi su entu ululende istraziadu
Infuriat contra sa roccas invanu,
Como chi su lampu vicinu s'est caladu
E tremet a su tronu su core umanu;
Come chi a s' ira de su temporale
Si faghen lestros signos de rughe
Sas bezzas devotas contra dogni male,
Como, ainue ses tue non isco ite mi giughe
Fidi propriu, comente, oe die mala
Tronos lampos ei s'abba a cadinos
Pro cussu, solu a sos tomporales tue cala
Cando niunu est peri sos caminos.
Tue ch'in cust'avere ses mortu
Pendende dae una fune, non ti l'ammentas?
A sa tempesta torras che Cristu risortu
S has rejone si cun megus ti lamentas
Tand'issa fit muda'no l'importaia niente
E tue la fissaias cun ojos frittes che nie.
M'aiada abbandonadu poveru e innozente
Solu in sa campagna senza de a tie
Ma tue, babbu m'has giamadu, e che ses de zertu
Puru ch'eo non t'ida .Forsi, su chercu ses tue?
Istelzos de abba eo t'appo offertu
De istju, cando no hat s'aera una nue
Pre buffade si troppu ti sentis sididu
Si 'nde cheres, appo finzamentas pane
Gai pagu, però, chi so sempre famidu:
Già l'ischis, lu dividimus cun su cane
( Andende caminu caminu ......)
| Titolo | Su bene e su male- A s'ainu- S'orfanu e su chercu |
| Sezione | |
| Autore | Andende caminu caminu... PSEUD |
| Nome | 1958-12 |
| Anno | 1958 |
| Argomento | |
| Descrizione | |
| Lingua | |
| Editore | Premio Ozieri |
| Contributore | Tecnoservice s.r.l. |
| Tipo | |
| Formato | |
| Fonte | Premio Ozieri |
| Relazione | Concorso Premio Ozieri 1958 |
| Copertura | Logudoro, Sardegna Italia |
| Diritti | Comune Ozieri, Premio Ozieri |
| Analisi del Testo |