Informazioni sull'opera

TESTO


SA TEMPESTA

Curret su entu a passos de zigante,
faghet chentu chilometros a s'ora,
in terra ruet randine pesante
mancu essire sifodet a fora.

S'abb'est fattende sa cora in sa rocca
cun su murmuttu sou e cantilena.
Si cunfundet su tronu zocca zocca
in su remor'e su riu in piena.

Ite die ' e tempesta e de disastru!
sos puzones bolende attrighinzidos
a ciulos s'imtupana in s'ozastru s*

Cun s'ama posta innanti, a sa basciura
armadu de acchiddu e de gabanu
s'idet Bore falende da—e s'altura,
timendè" sa tempesta s'uraganu.

Baccanzos s'idet in s'affenadorzu,
baccas passende peressi peressi
a ruilos s'iscutinan su córzu,
cand ' intenden giamare"chessi—chessi".

S'idet un'imprudente cazzadore
chirchende sas istigas in su nie,
( isfidend'e su chelu su rigore),
de feras chi passadas sun inie.

Tottu muizat, tremat 'ogni cosa,
sas fozzas ruen sutta sa tempesta;
fors'astuddidu a s'ira ispaventosa
est fina su mazzone in sa foresta.

Ispinta da' sas undas de su entu
s'abba paret lampendel'a cadinos,
da—e s'unu a s'atteru momentu
sun che cambas de mare sos trainos.

Tiu Giuanne filende trobea
de pramma lada cun sa pippa a mossu
Narat, sizendesi a sa. ziminea:
a sas robas cust'abba colat s'ossu".

Pastores e messajos tottu arreu
chi passet s'ira sun chirchende mediut
pro lis torrare a coro ogni recreu
s'invocan ' a Maria e su Rimediu.




VIAGGIU A SA LUNA?

Un'istrumentu interplanetariu
sun fatende chi currat che saetta,
istrumentu pius che nezessariu,
ca dagh'est fattu a opera cumpletta
s'aviat da—e terra solitariu,
'olat da' pianetta åi pianetta;
curret e girat a s'iscellerada
in sos astros che anima dannada




CANTA CANTA TURTURELLA

Canta canta turturella
'in sa dies de s'istiu,
ca dàs mottu, vida e briu
a su caru messadore,
chin d'unu mar'e suore
t' iscultat sa'' oghe bella.

Sigas ,h turturella ,sigas
sas notas tuas distintas,
cando a manos astrintas
in sa raglia est fadighende,
ch'a nde segare est pensende
sas beneittas ispigas.

De su messaiu aea tue,
cando 'enit sa messera ,
consoladora; lezera,
cand'afligidu est piusu,
che li pioes a susu
che manna da e sa nue.

Pro cussu turture bella,
si cumprendes s'arrejonu,
_ ti naro umile bonu:
"Canta, canta turturella"

Canta, non timas chi sias
importuna pro niente,
ch'a, feras, buscos e zente
custu cantu no est nou.
Canta, su cantigu tou
sun suaves melodias.

In cudd'alvur'e sa nughe
chi ch'est in fundu 'e monte
ba– e bà'... cantal'in fronte,
ch'hat de turture unu nidu,
no siat in 'ue has bidu
a prim' a primu sa lughe.

Cando pisedduzzu fia,
a una turture amada,
in sa gabbia inserrada
li daia pane e trigu:
diciosu tempus antigu
de totta sa vida mia!

Solittariu I°

SCHEDA DELL'OPERA
Titolo Sa tempesta- Viaggiu a sa luna?- Canta canta turturella
Sezione  
Autore Solitariu I° PSEUD
Nome 1958-22
Anno 1958 
Argomento  
Descrizione  
Lingua  
Editore Premio Ozieri
Contributore Tecnoservice s.r.l.
Tipo  
Formato  
Fonte Premio Ozieri
Relazione Concorso Premio Ozieri 1958 
Copertura Logudoro, Sardegna Italia
Diritti Comune Ozieri, Premio Ozieri
Analisi del Testo