Informazioni sull'opera
SA TEMPESTA
Curret su entu a passos de zigante,
faghet chentu chilometros a s'ora,
in terra ruet randine pesante
mancu essire sifodet a fora.
S'abb'est fattende sa cora in sa rocca
cun su murmuttu sou e cantilena.
Si cunfundet su tronu zocca zocca
in su remor'e su riu in piena.
Ite die ' e tempesta e de disastru!
sos puzones bolende attrighinzidos
a ciulos s'imtupana in s'ozastru s*
Cun s'ama posta innanti, a sa basciura
armadu de acchiddu e de gabanu
s'idet Bore falende da—e s'altura,
timendè" sa tempesta s'uraganu.
Baccanzos s'idet in s'affenadorzu,
baccas passende peressi peressi
a ruilos s'iscutinan su córzu,
cand ' intenden giamare"chessi—chessi".
S'idet un'imprudente cazzadore
chirchende sas istigas in su nie,
( isfidend'e su chelu su rigore),
de feras chi passadas sun inie.
Tottu muizat, tremat 'ogni cosa,
sas fozzas ruen sutta sa tempesta;
fors'astuddidu a s'ira ispaventosa
est fina su mazzone in sa foresta.
Ispinta da' sas undas de su entu
s'abba paret lampendel'a cadinos,
da—e s'unu a s'atteru momentu
sun che cambas de mare sos trainos.
Tiu Giuanne filende trobea
de pramma lada cun sa pippa a mossu
Narat, sizendesi a sa. ziminea:
a sas robas cust'abba colat s'ossu".
Pastores e messajos tottu arreu
chi passet s'ira sun chirchende mediut
pro lis torrare a coro ogni recreu
s'invocan ' a Maria e su Rimediu.
VIAGGIU A SA LUNA?
Un'istrumentu interplanetariu
sun fatende chi currat che saetta,
istrumentu pius che nezessariu,
ca dagh'est fattu a opera cumpletta
s'aviat da—e terra solitariu,
'olat da' pianetta åi pianetta;
curret e girat a s'iscellerada
in sos astros che anima dannada
CANTA CANTA TURTURELLA
Canta canta turturella
'in sa dies de s'istiu,
ca dàs mottu, vida e briu
a su caru messadore,
chin d'unu mar'e suore
t' iscultat sa'' oghe bella.
Sigas ,h turturella ,sigas
sas notas tuas distintas,
cando a manos astrintas
in sa raglia est fadighende,
ch'a nde segare est pensende
sas beneittas ispigas.
De su messaiu aea tue,
cando 'enit sa messera ,
consoladora; lezera,
cand'afligidu est piusu,
che li pioes a susu
che manna da e sa nue.
Pro cussu turture bella,
si cumprendes s'arrejonu,
_ ti naro umile bonu:
"Canta, canta turturella"
Canta, non timas chi sias
importuna pro niente,
ch'a, feras, buscos e zente
custu cantu no est nou.
Canta, su cantigu tou
sun suaves melodias.
In cudd'alvur'e sa nughe
chi ch'est in fundu 'e monte
ba– e bà'... cantal'in fronte,
ch'hat de turture unu nidu,
no siat in 'ue has bidu
a prim' a primu sa lughe.
Cando pisedduzzu fia,
a una turture amada,
in sa gabbia inserrada
li daia pane e trigu:
diciosu tempus antigu
de totta sa vida mia!
Solittariu I°
| Titolo | Sa tempesta- Viaggiu a sa luna?- Canta canta turturella |
| Sezione | |
| Autore | Solitariu I° PSEUD |
| Nome | 1958-22 |
| Anno | 1958 |
| Argomento | |
| Descrizione | |
| Lingua | |
| Editore | Premio Ozieri |
| Contributore | Tecnoservice s.r.l. |
| Tipo | |
| Formato | |
| Fonte | Premio Ozieri |
| Relazione | Concorso Premio Ozieri 1958 |
| Copertura | Logudoro, Sardegna Italia |
| Diritti | Comune Ozieri, Premio Ozieri |
| Analisi del Testo |