Informazioni sull'opera
Tristas chei sa notte,
sas umbras de sos fizos de Barbagia
brusiaos de s'odiu,
si pesana, e s'ispricana sa pena
in sa luchente cara de sa luna,
chircande sos sorrisos isvanìos.
Fizos d'unu desertu irmenticau,
arau forzis solu de sa morte,
naschìos d'una sorte fatt'e preda;
isettana chi benzat su lentore
a lis labare sas pragas apertas.
Boches de solidade
su murmuttu tramandan
de edade in edade
ma su tempus est surdu.
Pesatinde Barbagia,
e dae su dolore
de fogu, tinde frabica un'ispada,
chei su coro 'e su sole buddìa,
e brùsia senza pena
sa radichin'e su martiriu tuo.
In su muru 'e s'odiu
aperibi una janna
chi siat de artura tantu manna
cant'est artu su sole a mesudie;
chi siat del largura tantu larga
cant'est largu su coro 'e sa natura:
pro chi colet ridende su beranu
chin tottu sos profumos c'hat in sinu;
pro chi colet cantande s'arveschìa
chin tottu sos lentores de manzanu;
pro chi sinde cunfortet su desertu
e ti torret sos fizos fattos frores.
| Titolo | A sa barbagia pro sos fizos mortos de s'odiu |
| Sezione | Poesia Sarda Inedita |
| Autore | Pietro Mura |
| Nome | |
| Anno | 1959 |
| Argomento | |
| Descrizione | |
| Lingua | Nuorese |
| Editore | Premio Ozieri |
| Contributore | ATHENA SRL |
| Tipo | |
| Formato | |
| Fonte | Premio Ozieri |
| Relazione | Concorso Premio Ozieri 1959 |
| Copertura | Logudoro, Sardegna Italia |
| Diritti | Comune Ozieri, Premio Ozieri |
| Analisi del Testo | Link |