Babbu nostu

Babbu nostu
chi stais me in ceus
oi mi mi permitu

ge m'as a perdonai

de ti pregontai
poita cust'odiu

poita sa guerra

ca is ogus no portu
po ti castiai:
sa menti è cunfundia
su coru afrigiu
ca ancora no isciu
ita tristu destinu
po s'omi as tallau.
Ammitu povintzas sa morti
e no timu sa sorti sinnada:
seus follas de mata
animalis

isteddus chi nascint e crescint e morrint
e sighit sa vida cun ateras nueddas criaduras.
Ma tui is su celu ita fais
candu sa manu assassina
ndi furat sa vida donada?
Tui ddu scidìasta:
sa meba de Adamu e de Eva
cundida ge fiat cun faneu

su tiau Lutziferru as criau
e apustis Gesus as mandau
a morri in sa terra intzullendi a Iscariota.
Nimancu sa gruxi est abbastada:
e sighit a andai sa perda 'e Cainu
armada de ingegnu e bistìda 'e dolori
giustitzia e onori narèndi 'e salvai.
Po custu lamentu pregontu piedadi
tzerriendi axitoriu
cumenti a Gesus in sa gruxi apicau
e biu in sa morti po gherra
sa sorti sinnada.